Eternal Sunshine of the Spotless Mind

Joel ile Clementine ayrılır. Clementine birbirlerine dair tüm anılarını sildiren bir prosedürden geçer; Joel da aynısını yapar. Ama silme sürecinde, Joel anılar kayboldukça onları kaybetmek istemediğini fark eder.

Film, kaybı silmek isterken aslında kim olduğumuzun bir parçasını silmeye çalışmamızla ilgili. Acı veren anılar yalnızca acı değil; kimliğin tuğlalarıdır. Onları çıkarınca yapı çöker. Charlie Kaufman, sevgiyi 'tutmak' değil, 'tekrar tekrar seçmek' olarak tanımlar.

Joel rüyada Clementine'a 'kal' der; Clementine 'okay' diyerek karanlığa karışır. Bu 'okay' kelimesi tüm filmin tezi — kaybı kabul etmek silmekten farklı. Aynı 'okay', filmin sonunda yeniden tanışırken de gelir. Aynı kelime, aynı yer, başka anlam.

Kaufman senaryoyu Bjork'ün 'Hyperballad' şarkısından ilham alarak yazdığını söyler — 'eğer bu adamı sevmeseydim hangi ben olurdum?' sorusu. İzleyici çoğu zaman bunu bir 'romantik komedi' olarak yorumlar; halbuki Kaufman için varoluşsal bir sorudur.

Renk paletinin nasıl değiştiğine dikkat et. Anı silinirken renkler solar; geri döndüğünde canlanır. Kaufman karakterleri kelimelerle değil, paletle takip eder.

• Synecdoche, New York

  yönetmen · Charlie Kaufman

• La Jetée

  yönetmen · Chris Marker

• Past Lives

  yönetmen · Celine Song

• Mulholland Drivearşivde →

  yönetmen · David Lynch